عادت طبيعى خويش به حيض مبتلا گشت فَبَشَّرْناها بِإِسْحاقَ وَ مِنْ وَراءِ إِسْحاقَ يَعْقُوبَ [ 1 ] ساره كه متعجب گشته بود دست خويش را بر چهره نهاد و گفت : يا وَيْلَتى أَ أَلِدُ وَ أَنَا عَجُوزٌ وَ هذا بَعْلِي شَيْخاً [ 2 ] آيا به هنگام پيرى ما صاحب فرزندى خواهيم شد ؟ ! جبرئيل كه در ميان آن عده بود گفت : أَ تَعْجَبِينَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ . . . فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْراهِيمَ الرَّوْعُ [ 3 ] سپس ابراهيم از جبرئيل پرسيد : شما براى چه منظورى ماموريت يافته‌ايد ؟ و جبرئيل گفت : ما براى هلاكت قوم لوط آمده‌ايم . ابراهيم گفت اما لوط همچنان در ميان آن قوم است و جبرئيل پاسخ داد : نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَنْ فِيها لَنُنَجِّيَنَّهُ وَ أَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ [ 4 ] ابراهيم به جبرئيل گفت : اگر در ميان آن قوم صد نفر يا پنجاه نفر يا ده نفر يا حتى يك نفر مومن موحد وجود داشته باشد آيا باز به عذاب آنها مبادرت خواهى ورزيد جبرئيل گفت : در اين صورت خير و قرآن نيز به اين موضوع اين گونه اشاره مىنمايد فَما وَجَدْنا فِيها غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ [ 5 ] ابراهيم از جبرئيل خواست تا در حكم الهى تجديد نظرى شود اما وحى خداوند به ابراهيم خبر از قطعى بودن عذاب آن قوم را مىداد يا إِبْراهِيمُ أَعْرِضْ عَنْ هذا إِنَّهُ قَدْ جاءَ أَمْرُ رَبِّكَ وَ إِنَّهُمْ آتِيهِمْ عَذابٌ غَيْرُ مَرْدُودٍ [ 6 ] رسولان از نزد ابراهيم بيرون رفتند تا با لوط نيز ملاقاتى داشته باشند . لوط كه مشغول زراعت بود از آمدن آنها با خبر گشت آن عده از او تقاضاى اطعام و ميهمان نوازى نمودند . لوط آنها را از برخورد زشت قوم خويش با ميهمانان تازه وارد آگاه ساخت . سپس به نزد همسر خويش آمد و از او خواست كه ورود ميهمانان را به منزلش از قوم خويش پوشيده دارد و او نيز در عوض كرده‌هاى زشت او و گذشته تاريكش را خواهد بخشيد . همسر لوط اين تقاضا را به ظاهر پذيرفت اما در باطن در صدد خبر رساندن به قوم خويش برآمد . علامت و رمز ميان او و قومش در اين بود كه هرگاه گروهى به ميهمانى لوط مىآمدند چنانچه در روز بود بر فراز پشت بام خانه‌اش دودى را به هوا بلند مىكرد و در شب نيز با افروختن آتش خبر از وجود اشخاصى در خانه خويش مىداد .

--> [ 1 ] سورهء هود - آيهء 71 . [ 2 ] سورهء هود - آيهء 72 . [ 3 ] سورهء هود - آيهء 73 و 74 . [ 4 ] سورهء عنكبوت - آيهء 32 . [ 5 ] سورهء الذاريات - آيهء 36 . [ 6 ] سورهء هود - آيهء 76 .